2017-01-31

Udalak hartzear duen erabakia egokia al da?

Jakina, udalak hirigintza antolatzeko eta kudeatzeko ahalmena du; beraz, badu esparru publikoa antolatzeko eta kudeatzeko ahalmena. Baina ezin du edonola egin: gai hau dela eta, beste sarrera batean zehazten zenez, gutxienez hiru aukera daude. (Ikus  Arartekoaren gomendio txostena)



Udaletxeak jakina hauetako bat aukera dezake baina ez edozein. Aukera balidatu baino lehen, zenbait baldintza bete behar ditu: nahitaezkoa da erabaki honekin lortu nahi den helburua zein den eta hori justifikatzeko arrazoiak zeintzuk diren jakitea:


  • Arrazoizko da gune eskas bat oinezkoentzat izendatzea beste udal guneekin erabat bananduta dagonean?
  • Egokia al da Udalak esparru publikoa oinezkoentzat izendatu duela esan eta gune hori espresuki taberna baten terrazarako erreserbatzea?
  • Nola ulertu daiteke oinezkoentzat esparrua dela esan eta gune horretan zeuden  herriko eta herritarrentzat altzariak kentzea?
  • Giza legez jokatzen ari gara herritarra eta bezero hitzen esanahia nahasten ari garenean?
  • Ezinezkoa al da orain arte izandako esparru publiko baten erabilera legalki finkatzea? hots, orain arteko erabilera publikoa (danok dugun eskubidea) ahalbidetu  eta aprobetxamendu pribatu eta pribatiborako erabilera arautu.
  • Zein interes defendatzen du Udalak,  herritarronak edo negozio pribatu baten bezero eta jabearenak? Edo Arrese Jatetxearen aurrean erabakitzear dagoenak Zaldibiako beste esparru publikoan egindakoa zuritu nahian dabil?
  • Asko eskatzen al da beharrezkoak diren apenas  60 segundotan kotxe bat esparru publiko horretatik pasabidea ziurtatzea?



  • Zaldibian otsoa artzain?
    Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa. Informazio gunea.

    2017-01-30

    Denona nire?

    Espazio publikoa pertsona guztiei era berean eta bereizkeriarik egin gabe dagokien espazioa da. Errealitatea, alta, Zaldibian oso desberdina da: gero eta gehiago, gero eta lotsagabeago aprobetxamendu pribaturako terrazak esparru publiko handiago bereganatuz joan dira. Udalak honen aurrean parte ez hartzearen ondorioak jakinak dira: okupazio hauek, zarata dezibel kopurua hondagarria izateaz gain, kalte handia ekartzen diete alboko auzokideei, pertsona guztien erabilera  orokorra hein handi batean mugatu egiten dutelako, oztopatzen ez badute behintzat.

    Adibide bat, Iztueta Etxea, Kapagindegi, Santa Fe kalean, 88.ean, gertatzen dena. Nolako maniobrak egitera behartuko ditu, oinezkoentzat gune izendatzearen aitzakiaz, lurzoru publikoa aprobetxamendu pribaturako erreserbatzeak?

    Okerrena, dena den, udalak agerian utzitako kontraesanak: bata, bere burua ezkertiar definitzen duen udal batek espazio publikoaren erabileran ere ekimen pribatuaren alde apustu egiten du; eta, bigarrena, oinezkoentzat erabakitzear dauden  gune publikoetan herriko altzariak kentzen ditu.

    Zergatik lehenetsi espazio publikoaren aprobetxamendu pribatua ematea inguruko auzokideei, hauek ere herritarrak, sortzen dizkien kalteak kontutan izan gabe?


    Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa. Informazio gunea.

    2017-01-28

    Aralarko auziaren harira hausnarketa bat.

    Aralarrari buruz hitz egiten ari garenean, amankomuneko aberastasunari buruz ari gara. Aralarren erabilera asko eta desberdin daude eta horren arabera erabiltzaile profil desberdinen interesak daude. Zeren izenean, galeraz diozaiokeen orain arte izandako eskubidea erabiltzaile profil bati? Ba, udal esparru publikoari dagokionez, berdin.

    ZATIKETA ERAGIN DUTE BIDEEK, Olaia Iraola / Eider Goenaga Lizaso  -  Gipuzkoako Hitza

    "1 Aralar guztiona da eta guztiok izan behar dugu Aralarren oraina eta etorkizuna marrazteko protagonista".
    Udal esparru publikoa guztiona da eta guztiok izan behar dugu gune honen oraina eta etorkizuna marrazteko protagonismoa. Esparru publikoa  inbaditzeak, tabernetako terrazek egiten dutena esaterako,  pertsona guztien erabilera  orokorra hein handi batean mugatu egiten dute, oztopatzen ez badute behintzat.
    Jabari publikoaz egin diren erabileren aurrean, eta bereziki, aprobetxamendu pribatiboen aurrean, udalak guztiok egiten dugun erabilera babestu eta lehenetsi egin beharko zukeen.

    "4 Elkar ulertzeko ariketa egin beharra ikusten dugu, [...] bitartekoen jabe eginez pazientzia, lasaitasuna eta besteen lekuan jartzeko gaitasuna elikatuz."
    Zeuden aukeraren aurrean, lehena defendatu genuen eta defendatzen dugu gaur egun ere: orain arteko erabilera arautzea, gune horretan erabilera publikoa eta pribatua ahalbidetuz.

    "Elkarlan horren ondorioz, guztion artean bermatu dezagun Aralarren artzaintza eredu jasangarri bat, artzainei bizi baldintza duinak bermatuko dizkiena, eta era berean, Natura 2000 sareko Eremu Babestua den Aralar Natur Parkeko ondare natural eta kulturalaren kontserbazioa bermatuko duena."
    Elkarlan horren ondorioz, guztion artean bermatu dezagun Zaldibiarako  eredu adiskidetzaile bat, auzokideei bizi baldintza duinak berme emango dizkiena, eta era berean, terrazetarako ordenantza baten bitartez, legeak -bereziki irisgarritasunari buruzkoa- ahalbidetuko dituena.
    Jakina da dagoeneko zein den gure proposamena: oraingo erabilera legeztatuko duena, hori bai, esparru publikoan guztion erabilera lehenesten duena eta aprobetxamendu pribaturako erabilera arautu eta mugatzen duena. Proposamen hau lau arrazoi simple hauek indartzen dute: 
    1) lurzoru publikoaren defentsa nabarmen geratzen da,
    2) irisgarritasunerako lehentasunak ziurtatzen dira,
    3) aprobetxamendu pribaturako gunea ahalbidetzen da eta
    4) kotxez esparru publiko honetatik pasatzea ahalbidetzen du beharrezko   diren apenas  60 segundotan.

    Komunikatu osoa, hemen: Zaldibiako EHBilduren iritzia Aralarko auziaren harira


    Zaldibia, otsoa artzain
    Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa. Informazio gunea.

    2017-01-23

    Argazki bat eta bi txosten


    Arartekoak herritarren eta instituzioen arteko arbitraje-prozeduran instituzioei, Zaldibiako Udalaren kasu, zenbait informazio eskatzen die. Kexa-espediente honetan bi dokumentu aipatu behar dira, bata, alkateak berak bidali zuena eta, bestea, gaztelaniaz udal arkitektuak bidalitakoa.
    Honekin erlazionatuta hona hemen argazki bat:


    Alkateak dionez, 5 metroko pazadizu librea uzten da:
    "lztueta plazan Arrese jatetxea kokatzen da eta mahaiak eta aulkiak jartzen ditu plazan (argazkitan ikusten da bezala) 5 metroko pasadizoa utzirik."
    Aztiriaga, Arrese eta Elosegieneako guneari lotuta, badago zehaztu beharreko gauza bat:
    Arrese Jatetxearen aurrean dagoen gunearen izena ematerakoan, Iztueta plaza gunea alkate jaunarentzat dena, arkitekto jaunarentzat Plazoleta Txamarretxe-Arrese da, izenik gabe Hiri Antolamendurako Plan Orokorra, 2015ko uztaila planoan agertzen den bitartean. Ezjakintasuna? Desinformazioa?


    Udal-arkitektuak, berriz,  dokumentu tekniko ofizial batean honako hauek zehazten ditu:
    1. "mantiene esa ocupación a través de la historia"
    2. "situando las mesas bajo la copa de los árboles"
    Kasualitatez  eman dira datu hauek oker? Edo desinformatzeko helburua dute? Argazkiak berak argi eta garbi uzten ditu, bat, arbol bakarra dagoela/mahaiak eta aulkiak ez daude bakarrik "bajo la copa de los árboles"; eta, bi, 5 metroko pasadizua libre uzteko, zenbait mahai eta aulki kendu behar direla argazkirako bada ere. Beste aldetik, arkitektu jaunarentzat historia eguneroko gauza izan behar du, bestela ez da ulertzen nola " histórico"-tzat jotzen duen atzo arratsaldekoa zena: aulkiak eta mahaiak, pluralean, gune publiko horretan jartzen hasi dira GI-2133-rako bariantea egin ondoren.

    Dena den, historikotzat jo daitekeen  zerbait badago hemen: 1955 urtetik hona Arrese Jatetxearen inguruan eten gabe eman den lurzoru publikoaren depredazioa. Honi buruz gehiago jakin nahi izanez gero, bi sarrera hauek kontsultagai daude:

    Arrese: invasión y cubrición de cauce, y modificación de márgenes
    Jabari publikoari eten gabeko erasoaren adibide garbi bat


    Zaldibian, otsoa artzain.
    Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa. Informazio gunea.

    Harrapazka

    Zaldibian espazio publiko okupatzearen historia luzea da, hain luzea non gaur egun ez dugun asmatzen, ez dakigun gauzak beste era batera egiten, oraingo egoera ilegala normaltzat hartzen baitugu.Ez dugu pentsatzen beste era desberdin batean egin daitekeenik ere. Nola bestela? Zaldibiako udal zein hidrauliko espazio publikoaren erabileraren aurrean badaude denona den aberastasun hau kudeatzeko  modu desberdin batzuk, tartean legala,  ze berriro diogu, oraingo egoera hau ez dela legala.

    Legezkontrakotasun hau hobeto ulertzeko espazio publikoa ilegalki okupatzeko pausu batzuk aipatuko ditugu adibide gisa:

    1. 1955-1975, Urtsubi errekaren ubidearen inbasio eta estaldura,
    2. Bariente berria egin baino lehen, GI-2133 (Ordizia - Zaldibia - Abaltzisketa -Amezketa) ibilbidea zaharra zenean ere, metro bateko zabaleraren espaloi batean banku luze bat kokatzea zeinetan oinezkoak errepidearen galtzadara jaistea behartzen zituen,
    3. 2011, Tabakoaren aurkako Legea indarrean sartzen denean, altzairu pribatuek domeinu publikoa inbaditzen dute: bi mahai luze, kupela (1, 2, 3), toldoak, mahai bat eta lau aulkien multzoak (4, 5, 6, 7, 8, 10 multzo), eguzkitakoak, ...
    4. Herriko altzairu publikoa kendu (bi banku eta bi paperontzi),

    Gune publikoaren jabari-afektazio guzti hauen aurrean, udalak egiten utzi du. Espazio publikoa defendatu beharrean, udalak egiten utzi du. Interes-gatazka dagoela tarteko? Eskumengabetasuna agian? Okerrena, dena den, udalak agerian utzitako kontraesanak: bere buruak ezkertiar definitzen dituztenek espazio publikoaren erabileran ere ekimen pribatuaren alde apustu egiten dute; oinezkoentzat erabakitako gune publikoetan herriko altzariak kenduz.

    Espazio publiko inbadituz, terrazek pertsona guztien erabilera  orokorra hein handi batean mugatu egiten dute, oztopatzen ez badute. Udalak orain arte egin duen kontrakoa egin behar zuen: espazio publikoaz egin diren erabileren aurrean, eta bereziki, aprobetxamendu pribatiboen aurretik, udalak guztiok egiten dugun erabilera hobeto babestu eta lehenetsi egin behar zuen.

    Espazio publikoa pertsona guztiei era berean eta bereizkeriarik egin gabe dagokien espazioa da; udalak eman behar zion lehentasuna guztion erabilerari. Bereziki, espazio publikoaren erabilera komuna babestu egin behar zuen, hauxe bai da udalaren erregulazioaren ahalmenaren xedea, hots, kalitatezko erabilera komunaren nagusitasuna eta lehentasuna ezartzea gainerako erabilera pribatibo edo mugatzaileen aurretik; berriro diogu,  hauxe izan behar zuen udalaren jardunbidean aplikatzeko irizpide orokorra. Ez da alferrikakoa izan behar udalak egindako ahalegin inbertsorea pertsonentzako kalitatezko espazio publikoak hobetu, berreskuratu edo sortuz (hainbat kasutan, espazio pribatua desjabetuz). Hain zuzen, guztiengandik bildutako  zergek ahalbidetu dituzte egindako urbanizazio eraberritzeak herriko altzariak berrituz edo ibilbideen irisgarritasuna hobetuz. Alferrik.

    Egunero jasaten duenak ondo dakienez, okupazio hauek kalte handia ekartzen diete alboko auzokideei. Egunero. Arraroa dena, oso, espazio publikoaren erabileraren inguruan sortzen diren gatazketan, guztion erabilera publikoa eta erabilera pribatibo mugatzaileen artean hain zuzen talka egiten diren guneetan , udalak espazio honen aprobetxamendu pribatuaren aldeko apustua egitea. Hori gutxi ez balitz, herritar guztiek jasaten dute udalak espazio publiko okupatzeagatik ordenantza fiskalak  arautzen duen tasa  ez likidatzea; udalak, beraz, ez ditu kudeatzen behar bezala baliabide publikoak.

    Zaldibian, otsoa artzain
    Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa. Informazio gunea.

    Arartekoaren gomendio txostena

    Udalari jabari publikoaren erabilera makurraren aurrean, parte hartzeko eskatu genion (2012/03/12). Erantzunik ez. Dominio publikoaren defentsarik ez. Berriro eskatu genion. Alferrik. Gure ustez, eskatutako neurriak zentzuzko neurriak ziren eta badira gaur egun ere:
    • Udaletxeak herritar moduan Goiko plazan sortzen den espazio publikoa denok erabiltzeko dugun eskubidea bermatzea.
    • Udaletxeak lurzoru publiko honen publikotasuna lehenestea, beste erabilera publikoen artean, kotxezko pasabidea ziurtatuz, adibidez..
    • Gune honetan, Udaletxeak, aprobetxamendu pribaturako erabiltzeko onartzen den esparrua pinturaz markatuz, espazio publiko honen erabilera pribatua mugatzea, 
    • Udaletxea, pedagogia eginez, espazio publikoari zor zaion defentsan inplikatzea:
    1. honi buruz hartutako erabakiak herriko karteldegietan argitaratuz, eta horrela herritarrak kontzientziatuz.
    2. eta gatazka honen eragilea espazio publikoaren okupatzailea dela argi utziz.
    Hiru aukera zeuden: lehena, orain arteko erabilera arautzea, gune horretan erabilera publikoa eta pribatua ahalbidetuz, (guk geuk defenditzen duguna); bigarrena, aulkiak eta abarreko altzairu pribatuak debekatzea; eta hirugarrena, oinezkoentzat gune izendatzearen aitzakiaz, lurzoru publikoa aprobetxamendu pribaturako erreserbatzea.



    Hiru aukeretatik lehen aukeran   1) lurzoru publikoaren defentsa nabarmen geratzen da,   2) irisgarritasunerako lehentasunak ziurtatzen dira,   3) aprobetxamendu pribaturako gunea ahalbidetzen da eta    4) kotxez 7.200 segundo urtean esparru publiko honetatik pasatzea posible bihurtzen da.


    Ulertzeko zaila bada ere, udalak hirugarrena aukeratu du. Urteak 31.536.000 dituen segundoetatik, kotxe batek gune horretatik pasatzerakoan (orokorrean, goitik jota) 43. 800 segundo beharko zituen urtean. Zifra hauetatik  lan egunekoak ostiral iluntzean salbu,  igandeetako iluntzeak eta eguraldi txarrekoak kentzen baditugu, ia apenas  7.200 segundo gelditzen dira zeinetan ez ziren gatazkak sortuko Udalak hartu zitzakeen baina hartu ez dituen neurriei esker.

    Alferrik, Udalak  oinezkoentzat gune izendatzearen aitzakiaz, lurzoru publikoa aprobetxamendu pribaturako erreserbatzea lehenetsi du.

    Prozesu hau  gero eta lotsagabeago eten gabe jarraitu izan denez, Arartekoarengana babasaren eske jo dugu. Egindako tramite guztien ondoren, Arartekoak Zaldibiko Udalari gomendio hauek egiten dizkio (2016/05/25):

    1. Behar bezala izapidetzeko Iztueta edo Txamarretxe-Arrese plazaren espazio publikoa mahaiekin eta aulkiekin okupatzeko baimena, egokitzat jotzen dituen betekizun eta baldintzekin eta aipatutako lege (3/1985) esparruarekin bat etorriz.
    2. Behar bezala muga ditzan espazioaren erabilera publiko eta pribatuak, pertsona guztiek gunean instalatuta dauden hiri altzari publikoez gozatzea errespetatuz.
    3. Likidatzeko, dagokion ordenantza fiskalak ezartzen duenez, espazio publikoa mahaiekin eta aulkiekin okupatzeagatik nahitaezkoa den tasa.

    Txostena irakurri nahi baduzu, klikatu esteka honetan: Arartekoaren txostena.

    Zaldibian, otsoa artzain?
    Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa.
    Informazio gunea.

    2017-01-22

    Aurkibidea / Índice

    * Agurra
    Presentación de esta página web: exposición de los motivos que impulsan su mantenimiento y formulación de los objetivos que se pretenden conseguir.

    * Bakarren batek ahantz ez gaitzan. idatzi
    Mención de un trabajo ejemplar de investigación y de protección de dominio público, Zaldibiko euskera, realizado por Karmele Etxabe eta Larraitz Garmendiak

    * Ahanzturaren kontra
    Descripción de la situación: invasión de dominio público en el Urtsubi, una aproximación a un conflicto desde 1954 hasta 1983.

    * Udala
    Berriki Udalak hartutako erabakiek eragindako blog honen sarrera berriak:
    Aukerarik arrazoizkoena
    Dauden aukeren artean arrazoizkoena erabilera partekatutako esparru publikoa izendatzearena da: gune honetan erabilera publikoa eta pribatua ahalbidetuz.
    Eta gero hau!
    Urte luze hauetan dominio publikoa lotsagabeki bereganatu zutenek etengabeko gatazka areagotu zuten. Horren aurrean, zuzeneko afektatuek, hau da Iturritzakoek, bere jabetza pribatua defendatzeko modurik eraginkorrena bezala esparru publikoa defendatzea erabaki zuten. 
    Udalak hartzear duen erabakia egokia al da?
    Ezinezkoa al da orain arte izandako esparru publiko baten erabilera legalki finkatzea? hots, orain arteko erabilera publikoa (danok dugun eskubidea) ahalbidetu  eta aprobetxamendu pribatu eta pribatiborako erabilera arautu.
    Denona nire?
    Zergatik lehenetsi espazio publikoaren aprobetxamendu pribatua ematea inguruko auzokideei, hauek ere herritarrak, sortzen dizkien kalteak kontutan izan gabe?
    Arartekoaren gomendio txostena
    Lurzoru publikoa aprobetxamendu pribaturako sortutako gatazkaren aurreran hiru soluzio posible aurkezten dira. Horietatik zein den proposatzen duguna eta zein Udalak aukeratu duena aditzera ematen dira. Azkenik, Arartekoak, ebaztutakoa. 
    Argazki bat eta bi txosten
    Zaldibiako udalak Arartekoari bidalitako txostenen irakurketak sortzen dituzten galderei norberak erantzun behar die: kasualitatez ote? edo hala nahita?
    Harrapazka
    Lehen Udalak bere zereginak ez betetzeagatik, bere aprobetxemendu pribatiborako lurzoru publikoa erabili dutenek sorturiko eguneroko kalteak auzokideek jasan behar izan dituzte. Eta, orain, behin gatazka sortuta, Udalak arazo sortzaileen alde erabakiak hartzen ditu. 
    Aralarko auziaren harira hausnarketa bat.
    Diskurtsoa baterazteko asmoz bi esparru publiko parekatzen dira: Aralar eta Zaldibiakoa.
    * Puntos conflictivos
    Seguimiento de las soluciones dadas por el proyecto Obras de encauzamiento de los ríos Amundarain y Urtxubi en Zaldibia a los distintos puntos conflictivos por invasión de dominio público hidráulico.

    Eskribau

    Eskribau: ubide baten berreskuratzearen adibidea
    Ejemplo de un proyecto de urbanización como instrumento de recuperación de dominio público.

    Mariaundi

    Mariaundi, ibai gainean
    Ejemplo de consolidación de la política de hechos consumados en la ocupación de dominio público.
    Esparru publikoaren erabilera desberdinetatik sorturiko gatazka
    Reflexiones sobre un caso práctico ocurrido por el uso de dominio público en un punto conflictivo. En caso de conflicto entre ciudadanos, propuesta de un principio básico de solución: las leyes son los instrumentos idóneos para resolverlos y la administración la autoridad competente para su interpretación.
    Arrese

    Arrese: invasión y cubrición de cauce, y modificación de márgenes
    Proceso de apropiación de dominio público (1955-1997), largo proceso de conflictos, abusos, denuncias, multas, incumplimiento de condiciones.

    Arrese: depredación de dominio público.
    Exposición de las condiciones que validan la cesión de uso privativo de dominio público en 160 m2.

    ¿Construida en terreno municipal?
    Copia literal de certificado del Registro de la Propiedad de Tolosa: la borda, anexa al Arrese, en su origen adosada al edificio y, hoy, tras una reciente reforma, integrada en él, está construida en terreno municipal.

    ¿Existió tal acta de reconocimiento final de obras?
    Exposición de falta de concordancia entre documentos sobre el acta de reconocimiento final de obra: el segundo documento certifica que no consta su entrega y, por tanto, la legalización de las obras y la fijación del canon por ocupación de dominio público.

    ¿Los Reales Decretos son de obligado cumplimiento?
    Exposición del incumplimiento de la Ley de Contratos de las Administraciones Públicas y del Reglamento General de la Ley de Contratos de las Administraciones Públicas.
    Jabari publikoari eten gabeko erasoaren adibide garbi bat 
    Bereziki puntu gatazkatsu honetan gaur egungo egoera laburbiltzen dituen grabado batzuk. 
    Zubimusu

    Zubimusu: Urtxubiko ubidearen estaltzea
    Breve descripción de ocupación de dominio público anteriores a 1953.
    * Proyecto
    Zaldibian Amundarain eta Urtxubi ibaien bideratzeko lanak
    Exposición de las características generales del proyecto Obras de encauzamiento de los ríos Amundarain y Urtxubi en Zaldibia, así como la definición de principios, como la defensa y recuperación de dominio público, que, consustanciales a toda obra pública, en este proyecto no se han conseguido totalmente.

    * Consecuencias
    Uholdeak, aurreko erabakien ondorio
    Información breve sobre dos inundaciones en el curso del Urtsubi según el contexto marcado por el grado de invasión de dominio público.

    Defensa de dominio público; freno a intereses privados
    Exposición de las consecuencias provocadas por el desarrollo del proyecto Obras de encauzamiento de los ríos Amundarain y Urtxubi en Zaldibia. De nuevo, la solución de un problema de insuficiencia hidráulica provocado por invasión y cubrición de cauce por vecinos ribereños se soluciona sobre la propiedad colindante.

    Zabal ezazu
    Solicitud de colaboración ante intentos de neutralizar la página.
    Para defender el dominio público hidráulico y municipal hemos utilizado documentos (actas, certificados, informes, fotografías,...) Su validez es indiscutible mientras no se presenten pruebas de igual o mayor fiabilidad.



    Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa.
    Informazio gunea.

    2015-11-06

    Jabari publikoari eten gabeko erasoaren adibide garbi bat

    Jabari publikoari eten gabeko erasoaren adibide garbi bat
    Honen aurrean, udal batzak erabilera pribatua lehenetsi du: orain arte betidanik erabili dutenei erabilera galerazi eta negozio pribaturako izendatu balizko oinezko eremu bilakatuta.


     Prozesu liskartsu eta luzeren ondoren (1955-1968, Arrese etxearen berregite-obran) Urtsubi errekaren gainean egindako etxe horren parte handi bat, ia 55 m2 dituena.


    Zaldibian Amundarain eta Urtxubi ibaien bideratzeko lanetan, 2005.ean, uholdeen kontrako proiektuan eraldatutako ubidean, etxearen kontrahorma eraikitzeko aitzakian, diru publikoz eta jabetza publikoan egindako 15 m2 terraza.


    Hasieran borda zena, zaharberritze batzuen ondorioz, atxikitutako eraikuntza hau 21 m2 azalera duen udal jabetza publikoaren gainean egina.


    Gutxi gora behera, 15 m2 azalera duen gune publiko hau aparkamenturako plaza pribatu bihurtutako gunea.


    Hasieran, Ordizia-Larraitz errepidean kotxeak eten gabe pasatzen zirenean, espaloi estu baten gainean banku bat bazegoen ere, gerora egurrezko mahi bat izatera gertatu zen, eta handik gutxira bi; prozesua aurrera egiteko etengabe bultzatzen aritu dira: beheko argazkian ikus daitekeenez, zazpi mahi ziren 2012.ean eta dagoeneko 12-15 mahai izatera pasatu dira..


    Nolabait, negozio pribatu baten bezeroak erabiliz, inposatu nahi dute gune publiko horren erabilera baztertzailea, publikoa dena pribatizatuz, aurretiko erabilera egokiak ezeztatuz.



    Zein da Goiko Plazaren jabea? Nork du espazio hau kudeatzeko ahalmena? Utziko al dugu 274 m2 jabari publikoa erabilera pribaturako okupazioak liskarrak sortarazten?


    Hori guztia gertatzen ari zela, lehenengoz Udalari jabari publikoaren erabilera makurraren aurrean parte hartzeko eskatu genion (2012/03/12). Erantzunik ez. Dominio publikoaren defentsarik ez. Prozesu gero eta lotsagabeago eten gabe jarraitzen zutenez, Arartekoarengana babasaren eske jo genuen eta udal hirigintza batzordeari errekerimendu baten bitartez, BIGARRENEZ parte hartzeko eskatu genion proposamen bat luzatuz. Hona hemen:

    - Udaletxeak herritar moduan espazio publiko hau erabiltzeko dugun eskubidea bermatzea.
         - Udaletxeak espazio publiko horren erabilera pribatua mugatzea, publikotasuna lehenetsiz:
         - Kotxezko pasabidea ziurtatuz,

    - Gune honetan aprobetxamendu pribaturako erabiltzea onartzen den esparrua pinturaz mugatuz,
         - Gehienezko mahai eta aulki kopurua zehaztuz,
         - Negozio pribatua itxita dagoenean, gauez nahiz deskantsuaren egunean, mahai eta aulkiak jaso eraziz,

    - Udaletxea espazio publikoari zor zaion defentsan inplikatzea:
          - Pedagogia eginez:
                - honi buruz hartutako erabakiak herriko karteldegietan argitaratuz, eta horrela herritarrak kontzientziatuz.
               - Eta gatazka honen eragilea espazio publikoaren okupatzailea dela argi utziz. Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa. Informazio gunea.

    2005-11-02

    Esparru publikoaren erabilera desberdinetatik sorturiko gatazka



    Hobeto ulertzearren kasu praktiko bat.

    Gure ustez , Zaldibian esparru publikoaren diseinuak arazoak sortzen ditu Ñañarri, Leku Eder eta udaletxearen inguruan. Espazio hauetako erabiltzailen arteko gatazkak sorrerazi ditzakete batzuk aparkaleku bezala eta beste batzuk garaje sarrera bezala erabiltzeagatik.

    Kasu hauetan bi modutara joka daiteke; bata , ibi edo pasabidearen zerbitzua udaletxeari ordainduz ziurtatu daiteke jabari publikoaren erabilera partikularra; bigarrena, hirigintzako proiektuez baliatuz zoruaren eskuartzea eta espazio publikoaren erabilera sendotuko lukeena, ( horren adibide udaletxeak proposaturiko oinezko gunearena).


    Agian hobeto ulertuko litzateke kasu praktiko batekin. Argazkian zera ikus daiteke:
    1.Zoruan ez dago aparkamenturako gune erreserbaturik, baina herrian dagoen toki eskasia dela eta ,aparkaleku bezala finkatu da, eta egoera hau ez da argazkiko kasuan bakarrik gertatu.
    2.- Haserako diseiñuaren ondoren jaitsitako espaloiaren ertza jabedun batek egindakoa izan liteke Administrazioaren aurretiko erabakiaren ondorengoa, alegia.
    3.- Trafiko seinalea: /debekatuta dago aparkatzea / Zirkulazio Kodearena eta beraz seinale honen erabilera dagokion aginteak erabili dezake soilik.
    4.- Ez dago ibi edo pasabide plakarik non adieraziko lukeen udaletxearekin hitzartu eta ordainketaren ondorioz erreserbatuta duela espazio publikoaren erabilera pribatua.
    5.- Ateari erreparatzen badiogu, ikusten da ez dela garajeetan erabiltzen ohi dena.

    Aztertu daiteke adibiderako aurkeztu dugun orube horren informazioa:

    Ibaigain, Santa Fe kalea, 45, Finca 3133298 E, superficie 123 m2, Local comercial 81 m2.


    Imagina dezagun adibide bezala erabiltzen ari garen toki horretan , norbaitek bere kotxea aparkatzea eta hurrengo egunean kotxea hartzerakoan jabea ohartzea, eskuin aurreko gurpila ( espaloiaren ondokoa) zulatuta dagoela eta konpontzerakoan esango diotenez lau zuloekin eta atzekaldea hurratuta. Imagina dezagun.

    Hau argitzeko zenbait hipotesi egon daitezke, hemen batzu:
    1.- Erorena, hego haize gau batean , norbaitek Zaldibi, Mariaundi eta kotxe hau aukeratzen du zoro-zoro.
    2.- Auzoko kaltetuarena, jabari publikoaren diseinuk sorrerazi dion arazoarena beste interes batzu baititu espazio honen erabileran.
    3.- Tonto baliagarriarena, hirugarren pertsona bat bultzatzearena berak egingo luken zerbait egiteko baina eskuak zikundu nahi ez dituena.
    4.- Sasi su emailearena, nahiz eta berari ez dagokion ezer eta egoera ezagututa, gehiago nahastu eta arazoak sortu nahi dituena.
    5.- Masokistarena, kotxearen jabeak bere buruari egiten dion kaltearena.

    Dena den , ados egon gara esatean ekintza hau koldarra ezezik zigortzailea dela. Are gehiago eta okerrago ikustean gauezkoa, aldez aurretikoa, sadikoa (zulo bat nahikoa zen kaltea egiteko) eta alebosiaz jokatutakoa izan dela.

    Imajinazioak alboratu eta esan behar da hau ez dela jokoa izan eta tristeena zera da horrela gertatu dela.

    Guzti honen ondorioz zenbait gogoeta:
    1.- Jokabide honekin beldurra edo egonezina lortu nahi izan bada, helburua ez da lortu, bide berdinean jarraituko baitugu publiko, hidráuliko edo herri jabariaren defentsan ,Zaldibian, otsoa artzai? horretarako gune eta baliabide bat delako.
    2.- Indarrez inposatu nahi badute beraien interes partikularrak jaberi publikoaren erabileran, jakinerazi herritarren arteko auzietan legeak direla konponbide eta administrazioa hauen beterazle.

    Beste behin ere gure gonbitea luzatzen dizuegu gurekin parte har dezazuen. Zaldibian, otsoa artzai ? tresna honen helburua bat eta garbia da , jabari publikoaren defentsa Zaldibian. Horregatik helburu honekin bat egiten duten guztiei irekia dago eta beraien proposamenak gehitzeko prest geundeke. Horretarako zuen testu eta baliaztatzen dokumentuak ( akta, escritura, argazki, legedi.) honako helbide honetara bidali:

    otsoaartzai@gmail.com






    En nuestra opinión, el diseño del espacio público en Zaldibia provoca conflictos en zonas próximas a Ñañarri, LekuEder y Santa Fe en las inmediaciones del Ayundamiento. El uso de este espacio propicia el conflicto de intereses entre usuarios de este espacio para aparcamiento y usuarios que pretenden usarlo para acceso a lonjas.

    En estos casos pueden ser utilizados dos instrumentos: uno, el servicio de vado que mediante el pago de tasas al ayuntamiento se asegura el uso privativo de dominio público por un particular; y dos, la intervención sobre el suelo mediante proyectos urbanísticos que consolidan el uso del espacio público en un sentido o en otro ( por ejemplo, el plan de peatonización actual propuesto por el ayuntamiento).

    Quizás, con un caso práctico lo entendamos mejor. Obsérvese la fotografía. En ella advertimos los siguientes indicadores externos:
    1.- No existe en el suelo espacio reservado a aparcamiento. Sin embargo, la escasez de plazas en el municipio, en este lugar como en otros, se ha consolidado el uso como lugar de aparcamiento.
    2.- Acera: rebaje de bordillo posterior al diseño inicial; podría ser una intervención de un particular sobre un decisión previa de la administración.
    3.- Señal de tráfico: /prohibido aparcar/ forma parte del Código de Circulación ; el uso de ésta señal es exclusivo de la autoridad competente.
    4.- Ausencia de placa de vado que advierta fehacientemente que por contrato con el ayuntamiento se ha reservado, previo pago de tasa, el uso exclusivo de espacio público.
    5.- Puerta: la tipología es más propia de un local comercial que de un garaje.

    Así mismo, podemos buscar otros indicadores: la información catastral por ejemplo. Consúltese la información del solar que presentamos como ejemplo:

    Ibaigain, Santa Fe kalea, 45, Finca 3133298 E, superficie 123 m2, Local comercial 81 m2.



    Imaginemos que en este espacio que nos sirve como ejemplo alguien aparca y al día siguiente el propietario del coche advierte que la rueda delantera derecha (próxima a la acera) está agujereada por cuatro sitios y la parte lateral trasera rayada. Imaginemos.

    Puede haber varias hipótesis que expliquen este caso. Veamos algunas.
    1.- Hipótesis del loco: alguien al azar, en una noche de viento sur, elige Zaldibia, Mariaundi y este coche. Casualidad.
    2.- Hipótesis del vecino afectado: el conflicto inducido por el diseño de este espacio público provoca una reacción por parte de quien tiene otros intereses de uso en ese espacio.
    3.- Hipótesis del tonto útil: una tercera persona incita a otra débil de carácter a hacer lo que a él le gustaría hacer, pero no quiere mancharse las manos.
    4.- Hipótesis del enmarañador: a este autor no le afecta el uso de ese espacio, pero quiere enredar las cosas, provocar conflictos.
    5.- Hipótesis del masoquista: el propietario del coche se lo hace a sí mismo.

    En todo caso, estaremos de acuerdo en que lo sucedido es una acción, además de cobarde, una acción penalizable. E incluso con agravantes: nocturnidad, premeditación, sadismo (bastaba con un agujero) y alevosía.

    En fin, dejemos de imaginar: lo más triste del caso es que no hay que imaginarlo, ha sido un hecho real

    De todo ello, hemos intentado reflexionar:
    1.- Si con esta conducta se quería provocar miedo o inseguridad, este objetivo no se ha cumplido ya que seguiremos en la misma línea defendida hasta ahora: Zaldibian, otsoa artzai? es un espacio para la defensa del dominio público tanto hidráulico como municipal.
    2.- Si por la fuerza queremos imponer la defensa de nuestros intereses en el uso del dominio público, aprovechamos la ocasión para decir que en caso de conflicto entre ciudadanos las leyes son los instrumentos idóneos para resolverlos y la administración la autoridad competente para su interpretación.

    De nuevo, una invitación: Zaldibian, otosa artzai? no es una plataforma de uso exclusivo, tiene marcado un objetivo muy claro como es la defensa del dominio público en Zaldibia. Por ello, está abierta a todas aquellas propuestas que persiguen este objetivo declarado; para ello, es suficiente con enviar el texto de las propuestas y documentos que les dan validez (actas, escrituras, certificados, fotografías, legislación) a la siguiente dirección de correo electrónico:

    otsoaartzai@gmail.com




    Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa.
    Informazio gunea.

    2005-10-27

    Bakarren batek ahantz ez gaitzan. idatzi


    “Bakarren batek zerbait gogora dezan idatzi

    Bakarren batek ahantz ez gaitzan idatzi
    mintzatu
    bakarren batek ahantz ez gaitzan
    idatzi
    iraungi arte iraun”
    Tere Irastorzaren ele hauekin hasera eman zioten karmele Etxabe eta Larraitz Garmendiak, beraiek egindako lanari: Zaldibiako euskara, bizimodua eta pasadizoak.
    Guk ere bat egiten dugu egitasmoaren helburuarekin, hau da, arriskuan edo galbidean dagoenaren defentsarena, are gehiago eta batipat horretan dugun erantzunkizun edo ardura , denona den ondarea bada, Zaldibiako herriarena, kolektiboa eta gainera oso berezia, errepika ezina den neurrian.
    Zaldibitar gazte hauek bere lan eta ondorioetara heltzeko erabilitako metodologia, ohikoa bestalde horrelako ikerketetan, elkarrizketarena izan da erizpide batzuk jarraituz: adina, generoa, gurasoen jatorria, bizipenak.. Abiapuntu honek ematen digu belaunaldi honetako memoria babestea, eta oroitzapen hauek zabalduz, kolektibo bihurtzea; eta ez hauen transmisioa etxe edo famili batena izaten jarraitzea. Bestalde, egoera honek ardura ikaragarri bat sor dezake guk egiten/adierazten ez dugunak ez duela beste inork egingo eta ohartzeak “gurea” ez duela gurea bakarrik izan behar baizik eta denona, publikoa.
    Kontutan hartzekoa da Karmelek eta larraitzek lan hau, musutruke egitea, baita elkarrizketatuen partaidetza ere zenbait zailtasun eta mugei aurre eginez eta aipatzekoa Udalak emandako laguntza ikerketa soziolinguistikotit at berezitasun eta aberastasun baten lekuko izateagtik, zientifikoa, froga eta azterketa sistematikoan oinarritzen denez. Lanaren balioa, ukaezina beraz, gure-gurea den zerbaiten jabe egiten gaituelako zaldibitarrak. Orain arte bagenuen horren susmoa, eritzia baina orain agerikoa ezezik egiaztagarria egiten da.
    Aipatzen dugun lana irakurri nahi baduzu, esteka honetan Zaldibiko euskara klika ezazu.
    Baina “ adar iharrik gabeko zuhaitzik ez”. Lanak eta egileak azaleratzen dutenez ondare honek baditu bere arazo eta galbideak.. Batzuk garai eta bizimodu berriei lotuta daudenak, eta neurri handi batetan orokorra dena, batipat ume eta gazteei dagokie; baina beste batzuk 60 urte arteko erabiltzaileak ditu kezkatzen, arrazoi desberdinak tarteko, ardura falta edo xabarkeriagatik ez baitira ohartzen beraiek jasotako hizkuntza ondarea mantentzeko eta bere horretan transmititzeko gai ez direla izango. Katea eten egin daiteke. “ Damu garaiz” alperrik izango baitira geroko malkoak.
    Zaldibitar izatearen harrotasuna zilegia da jakina, baina ertz asko ditu eta denak merezi izan behar ditugu eta horretan badugu ardurarik; ez bakarrik ahozkotasun ondarea gordetzean eta beste alor batzuetan egin den moduan. Iztuetak bere folklore eta historia bildumarekin egindako lan ekarpena Euskal Herri osoari. Berari zor diogu dantzari fama eta izena. Baina dena eta hoberena ez da gizon edo emakume entzutetsuak egindakoa eta ez da inoiz ahaztu behar zaldibitar orok , modu anonimoan gure herri nortasun eta izaeraren alde egindako lana. Horren adibidea Aralar mendi zerraren magalean gure herriak artzantzarekin izan duen lotura azaltzeko asmoz antolatzen diren ardiki eguna eta bertan mondejuak hartzen duen goratua. Beajondaiela!!
    Artzaiek ardi-maittea bear do izan”

    Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa.
    Informazio gunea.

    2005-10-12

    ¿Los Reales Decretos son de obligado cumplimiento?





    En el Real Decreto Legislativo 2/2000, de 16 de junio, por el que se aprueba el texto refundido de la
    Ley de Contratos de las Administraciones Públicas
    , en su Artículo 241. Terminación de las obras se regula lo siguiente: Añadido por Ley 13/2003, de 23 de mayo.
    “1. A la terminación de las obras se procederá al levantamiento de un acta de comprobación por parte de la Administración concedente. El acta de recepción formal se levantará al término de la concesión cuando se proceda a la entrega de bienes e instalaciones al órgano de contratación. <...>
    2. Al acta de comprobación se acompañará un documento de valoración de la obra pública ejecutada y, en su caso, una declaración del cumplimiento de las condiciones impuestas en la declaración de impacto ambiental, que será expedido por el órgano de contratación y en el que se hará constar la inversión realizada.
    <...>
    4. La aprobación del acta de comprobación de las obras por el órgano de la Administración concedente llevará implícita la autorización para la apertura de las mismas al uso público, comenzando desde ese momento el plazo de garantía de la obra cuando haya sido ejecutada por terceros distintos del concesionario, así como la fase de explotación.”
    Por otro lado, en el Real Decreto 1098/2001, de 12 de octubre, por el que se aprueba el Reglamento General de la Ley de Contratos de las Administraciones Públicas, en su CAPÍTULO IV, que trata DE LA EXTINCIÓN DE LOS CONTRATOS DE OBRAS,
    en su Artículo 163. Aviso de terminación de la ejecución del contrato normaliza lo siguiente:
    “1. El contratista, con una antelación de cuarenta y cinco días hábiles, comunicará por escrito a la dirección de la obra la fecha prevista para la terminación o ejecución del contrato, a efectos de que se pueda realizar su recepción.
    2. El director de la obra en caso de conformidad con dicha comunicación, la elevará con su informe al órgano de contratación con un mes de antelación, al menos, respecto de la fecha prevista para la terminación.
    A la vista del informe el órgano de contratación adoptará la resolución pertinente procediendo a designar un representante para la recepción y a comunicar dicho acto a la Intervención de la Administración correspondiente, cuando dicha comunicación sea preceptiva, para su asistencia potestativa al mismo en sus funciones de comprobación de la inversión.
    La comunicación a la Intervención a la que se refiere el párrafo anterior deberá realizarse con una antelación mínima de veinte días a la fecha fijada para realizar la recepción.”
    <...>
    en su Artículo 164. Acta de recepción se especifica:
    “1. El representante del órgano de contratación fijará la fecha de la recepción y, a dicho objeto, citará por escrito a la dirección de la obra, al contratista y, en su caso, al representante de la Intervención correspondiente.
    <...>
    2. Del resultado de la recepción se levantará un acta que suscribirán todos los asistentes, retirando un ejemplar original cada uno de ellos.
    Además en el Artículo 168. Ocupación o puesta en servicio de las obras sin recepción formal concreta lo siguiente:
    “1. El acuerdo de la ocupación efectiva de las obras o de su puesta en servicio para uso público previstas en el artículo 147.6 de la Ley requerirá del levantamiento de la correspondiente acta de comprobación de las obras, que será suscrita por el representante designado por el órgano de contratación, el director de las mismas y el contratista, debiéndose comunicar a la Intervención de la Administración correspondiente para su asistencia potestativa al mismo. En los supuestos en que la obra vaya a ser gestionada por una Administración o entidad distinta a la Administración contratante el acta también deberá ser suscrita por un representante de la misma.
    2. A los efectos del apartado anterior la ocupación efectiva de las obras o su puesta en servicio para uso público producirá los efectos de la recepción si, de acuerdo con el acta de comprobación, las obras estuviesen finalizadas y fueran conformes con las prescripciones previstas en el contrato.”
    Hasta aquí fragmentos de la normativa que regula la recepción de obras públicas mediante la fijación del cumplimiento de requisitos para su ocupación efectiva o su puesta en servicio para uso.
    En el caso que presentamos en la fotografía es evidente que su ocupación es efectiva. Sin embargo, ¿se han cumplido las prescripciones fijadas por Ley de Contratos de las Administraciones Públicas y por Reglamento General de la Ley de Contratos de las Administraciones Públicas? ¿Hay constancia documental de los requisitos siguientes?:
    - Acta de comprobación de la terminación de las obras
    - Documento de valoración de la obra pública ejecutada
    - Declaración del cumplimiento de las condiciones impuestas en la declaración de impacto ambiental
    - Aprobación del acta de comprobación de las obras por el órgano de la Administración
    - Comunicación del final previsto de las obras por escrito a la dirección de obra con una antelación de cuarenta y cinco días hábiles,
    - Informe de la dirección de obra en caso de conformidad con dicha comunicación con un mes de antelación
    - Fijación de la fecha de recepción
    - Acta del acto de recepción

    ¿Afecta la aplicación de las normas por igual a todos los ciudadanos?
    Zaldibian, otsoa artzai.


    Argazkian ikusi daitekenez erabiera agerikoa eta benetazkoa da.Baina, bete al dira Administrazio Publikoko kontratuen Lege eta Araudiak ezartzen dituen baldintzak¿ Ba al dago ondorengo betebeharren agiririk?
    - Lanen amaiera egiaztatzeko Akta
    - Egindako Lan Publikoaren balorapen agiria
    - Ingurugiroaren eraginean baldintzak betetzearen aitorpen agiria
    - Administrazioak egindako lanen baieztapen aktaren onarpena
    - Idatzizko adierazpena non esaten den berrogeita bost eguneko aurrerapenarekin, aurreikusitako lanen bukaera.
    - Lanen zuzendaritzaren txostena , adostasuna adieraziko duena aurreko adierazpenarekin eta hilabete aurretik eman behar dena.
    - Harrera dataren finkatzea
    - Harrera ekintzaren akta
    Orain zalantza bat, arau hauen betebeharra hiritar edonori al dagokio?



    Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa.
    Informazio gunea.

    2005-10-09

    Zabal ezazu




    Zabal ezazu

    Gure asmoa informatzearena da soilik eta horretarako aurkeztu ditugu era askotako agiriak; bertan edo beraiei esker egiaztatu ditzakegu gertakizun, izen, datuak, ... Helburu bat da eta oso argia, herri jabetza eta, beraz, denonaren defentsa eta baita manupe edo jabetza hidraulikoarena ere. Bestalde, ekidin nahi dugu zenbait jarreraren onarpena, hots, denona den jabetza eta erabilera, norberarena bilakatzearena.

    Ez badakigu edo ez bagaude ziur, galderak luzatzen ditugu edo dizkizuegu eta izan bedi irakurlea erantzuna bilatzen duena. Horregatik, ez dugu ulertzen norbaitek informazio bide hau zapuztu nahi izatea:

    - informazio bidea galerazi pegatinak kenduz
    - edukia gaitzetsiz inongo arrazoibide edo frogarik gabe

    Nork erabaki dezake zer jakin behar dugun eta zer ez? Hau ez al da norberaren erabakia izan behar?

    Guk orain arte adierazitakoa gehitu, zuzendu edo gezurtatu dezakeen agiriren bat baldin badaukazue, eskertuko genizueke guri igortzea web orri honetan argitaratzeko asmoz. Agiri hauek bi baldintza bete behar dituzte, egiaztagarria izatea eta ondasun publikoa eta hidraulikoaren defentsarako baliagarria izatea. Hauxe duzue e-postaren helbidea:

    OtsoaArtzai@gmail.com

    Bakoitzak bere iritzi eta erabakia izan dezan eta informazio baliogarria izan dezagun, eta lagundu nahi badiguzue besteek ipini nahi dizkiguten ozpotopoak gainditzen:

    - zabal ezazu zuen ezagunei helbide honen berri emanez www.OtsoaArtzai.blogspot.com
    - zabal ezazu interesgarria iruditzen zaizun zatiren bat inprimatu eta lagun artean eztabaidatuz
    - zabal ezazu DESINFORZIOAREN AURKA-n klikatu, inprimatu eta banatuz ingurukoen artean





    Pásalo

    No pretendemos más que informar y, para ello, presentamos documentos: informes, actas, certificados, fotografías; en ellos, podemos comprobar datos: hechos, nombres, fechas,... El objetivo es bien claro: la defensa del dominio público hidráulico y municipal. Queremos evitar que se consoliden actuaciones que han usurpado lo que es de todos para uso y beneficio exclusivo propio.

    Si no estamos seguros nos hacemos preguntas y dejamos que el lector sea quien busque la respuesta.

    Por eso, no entendemos que alguien quiera desactivar esta información:

    - quitando las pegatinas para impedir el acceso a ella,
    - descalificando el contenido sin aportar ninguna prueba,

    ¿Quién decide qué tenemos que saber o no? ¿No ha de ser una decisión de cada uno?

    Si tienes algún documento que amplia, corrige o niega cualquiera de los datos que figuran en esta página web, te agradeceríamos que nos lo enviaras para poder publicarlo aquí. Sólo dos condiciones, autenticidad del documento y defensa del dominio público hidráulico y municipal. Ya sabes cuál es la dirección de correo:

    OtsoaArtzai@gmail.com

    Si quieres ayudarnos a superar las barreras que otros están poniendo a que, para poder opinar o tomar decisiones, contemos con información relevante,

    - pásalo: facilita el enlace www.OtsoaArtzai.blogspot.com a tus amigos, conocidos, familiares.
    - pásalo: imprime un parte que creas que es polémica para así poder debatir con otros sobre el tema.
    - pásalo: clica en CONTRA LA DESINFORMACIÓN, imprime y distribuye.



    Jabetza publikoaren alde, udal zein hidraulikoa.

    2005-09-22

    Zaldibian Amundarain eta Urtxubi ibaien bideratzeko lanak

    Kartel

    Eusko Jaurlaritza.- Lurralde Antolamendu eta Ingurumen Saila.- Gipuzkoako Lurralde Bulegoa
    Lana: Zaldibian Amundarain eta Urtxubi ibaien bideratzeko lanak
    Erakitzailea: U.T.E. Arkaitza. S. A. – Arian
    Inbertsioa: 1.018.008,41 €
    Finantzatzailea: % 100 Eusko Jaurlaritza
    Diru publikoa dela eta, Urtxubi eta Amundarain ibaien ubideak uholdeak saihesteko asmotan birmoldatzeaz gain, proiektu honek jabetza publikoa berreskuratzea helburua eduki behar zuen. Proiektu honen garapenak zenbait kasutan, egoera konpondu ordez, interesgune pribatuak kontsolidatzen ditu.
    Zaldibian otsoa artzai? informazio gunea esparru honetan jabetza publikoaren egoera ezagutzeko asmoarekin sortua izan da. Helburu honekin parte hartu nahi baduzu, zure dokumentuak eta datuak helbide elektroniko honetara bidal itzazu:
    OtsoaArtzai@gmail.com

    Gobierno Vasco.- Departamento de Ordenación del Territorio y Medio Ambiente.- Oficina Territorial de Gipuzkoa.
    Obra: Obras de encauzamiento de los ríos Amundarain y Urtxubi en Zaldibia
    Empresa constructora: U.T.E. Arkaitza. S. A. – Arian
    Inversión: 1.018.008,41 €
    Financiación: % 100 Gobierno Vasco 100 %
    Dado que la financiación es con dinero público, además de la modificación del encauzamiento de los ríos Amundarain y Urtxubi como medida contra inundaciones, este proyecto debería tener un segundo objetivo: recuperar el dominio público hidráulico ya que es un instrumento de intervención sobre el suelo. En vez de proponerselo, este proyecto en alguna de estas intervenciones consolida lo que la iniciativa privada ha ido detrayendo de él.
    Zaldibian otsoa artzai? es un espacio informativo que quiere facilitar el conocimiento del estado actual del dominio público hidráulico como mejor forma de defenderlo. Si quieres colaborar con este objetivo, envía tus documentos y datos al siguiente correo eléctronico:
    OtsoaArtzai@gmail.com

    Defensa de dominio público; freno a intereses privados

    Pasabidea
    Ekimen pribatuaren presiopean administrazioak bere garaian lur sail publikoaren erabilera onartu zuen garaiko legearen bermearekin eta beste batzuen kalterik gabe. Ez genuke ezer esango Administrazioak bitarteko neutral bat bezala jokatuko balu, are gutxiago inguruko jabetzarengan galerarik eragin ez balu.

    Zeharo desberdina izan da auzi hau; esate baterako kontutan hartzen badugu izandako uholdeak.

    Diru publikoarekin egiten diren proiektuek ez dute kontutan hartzen nork eragin zuen arazoa, ezta Administrazioaren polítika bigunak eragindakoa bada ere, eta are gutxiago bere garaian ezarritako baldintzak bete erazterakoan ere; eta oraindik okerrago proiektu honetaz ez baliatzea manupe edo jabetza publikoa berreskuratzeko. Gainera diru publikoa erabiltzen denean negozio pribatuak laguntzeko.
    Guzti honen ondorioa hauxe da , orain arte egoera hau pairatu dutenen gain dagoela gainera arazoaren konponbidea.Proiektu honek “ Urtxubi eta Amundarain ibaien ubideratze eta uholdeen aurkako babes proiektua indartu egiten du jabetza publikoaren erabilera pribatua, beste jabego pribatuen lepotik eta hauek leporatu konponbidea:
    - 75 m2. desjabetze behartua, baratza erabilera duena baina egoitza lursoru hiritar izendapena duena,
    - 80 m2. ko behin- behineko erabilera,
    - Etxeari egiten zaion kaltea kaleko maila baino beherago uztearekin,
    - Garajeari eta kotxeen sartu irteerari egiten zaion kaltea sortuko dituen zailtasunengatik,
    - Etxe sarrera duin bat oztopatu,
    - Etxekoen bizi kalitatean izan duen eragin txarra, jasan beharreko zarata eta hautsarengatik,
    -Proiektu garapenaren atzerapenen aurrean bizi izan dugun babes eta laguntza eza; Urtxubiko lanen aurreikuspena 57 egunetakoa zen eta jadanik ( 05/09/22) 95 egun pasatu dira.
    Guzti honen aurrean argi eta garbi esan genezake proiektu hau ez dela zuzena eta horregatik deritzogu Zaldibian otsoa artzai guk horrela bizi izan dugulako.
    Pasabidea02

    La administración en su día cedió el uso de terreno público bajo la presión de la iniciativa privada y lo hizo con las garantías que marcaba la ley y sin prejuicio de tercero. No tendríamos nada que decir si la administración actuara como un árbitro neutral, y menos todavía si no hubiera existido prejuicio en la propiedad colindante.
    El caso ha sido muy distinto; ténganse en cuenta las inundaciones habidas, por ejemplo.
    Cuando se trata de arreglar el problema provocado por las decisiones de una administración que cede a la política de hechos consumados, el proyecto de financiación con dinero público no tiene en cuenta quién provocó el problema; y menos aún busca hacer valer las condiciones bajo las que se concedieron el derecho al uso privativo de dominio público; y menos incluso utiliza el proyecto para recuperar este dominio público. Y más aún, este proyecto de financiación con dinero público ayuda a sostener negocios privados.
    El resultado de todo ello es que la solución al problema se soporta en quienes han sufrido hasta hoy la aprobación de este uso privado de dominio público. El desarrollo del “Proyecto de defensa contra inundaciones y encauzamiento de los ríos Amundarain y Urtxubi en Zaldibia-Gipuzkoa” consolida el uso privativo de dominio público a consta de la propiedad privada colindante y de sus propietarios y grava sobre éstos tal solución:
    • - Expropiación forzosa de 75 m2. de terreno urbano residencial en calidad de huerta.
    • - Ocupación temporal de 80 m2. de de terreno urbano residencial en calidad de huerta.
    • - Afección a edificio al situarlo en cota inferior al nivel de la calle.
    • - Afección a la usabilidad de los garajes al dificultar la maniobra.
    • - Privación de acceso practicable a la vivienda.
    • - Afección al bienestar de los habitantes del edificio debido a

    • Ruidos: perforaciones, compresores, taladros, maquinaria
    • Polvo
    • Incomodidad del acceso sustitutorio
    • - Indefensión ante retrasos en el desarrollo del proyecto: tiempo previsto para las obras en el Urtxubi, 57 días en el proyecto; en el día de hoy, (05/09/22), ya han transcurrido 95 días.
    Por todo ello, podemos afirmar con toda razón que este proyecto es injusto y que lo que para algunos pueda ser excesivo para nosotros es una realidad indiscutible: Zaldibian otsoa artzai .

    2005-09-20

    ¿Existió tal acta de reconocimiento final de obras?

    Arrese03
    A la izquierda, parte de la casa construida sobre el cauce; detrás el solar en propiedad. A la derecha, en primer término, terraza de nueva construción; en segundo término, borda, integrada en la casa después de la última reforma, ¿levantada sobre terreno municipal?


    Queremos exponer a la consideración de los interesados estos dos documentos públicos correspondientes a la fecha de 20 de octubre de 1975 y a la del 6 de octubre de 1997. En el primer caso se trata de oficio que advierte de la realización y presentación del acta de reconocimiento final de obra y el acta correspondiente; en el segundo, un certificado. Si leemos ambos documentos, advertimos que no concuerdan: si en el primero se deja constancia del final de las obras, en el segundo, posterior en el tiempo, no hay constancia de tal escrito. Entre las preguntas que podríamos formular se nos ocurren las siguientes: ¿Es falsa el acta? Léanse las condiciones bajo las que se concede la autorización del uso privativo de dominio público. ¿Incompetencia del funcionario? ¿Y el canon anual por ocupación de terreno público?
    20 de octubre de 1975
    “ASUNTO: Expediente de obras en la regata Urtxidi, en términos de ZALDIVIA (Guipúzcoa)
    Adjunto se remite acta de reconocimiento final correspondiente a las obras que fueron autorizadas a DON JOSE Mª ARRESE en 10 de Enero de 1.975, para su aprobación si procede.
    Por consiguiente puede devolverse la fianza del 1% depositada inicialmente en el expediente, y la del 2% depositada posteriormente por importe de 4.953.‑ Ptas. resguardo 2.17o‑35.538.
    Asimismo procede la imposición de un canon por ocupación de terrenos de dominio público de 154 m2 x 5.‑Pts. 770.‑ Ptas. anuales.
    No obstante lo cual esa Jefatura con su superior criterios procederá del modo más conveniente.
    EL INGENIERO JEFE DE SECCION,”
    «A C T A de reconocimiento final de las obras de cobertura de un tramo de la. regata Urtxidi y acondicionamiento de terrenos, que fueron autorizadas en 10 de Enero de ‑1.975, a D. JOSE MARIA ARAESE en término municipal de ZALDIVIA (Guipúzcoa).
    Personados en Zaldivia (Guipúzcoa) Don Antonio Aguilar de la Relgeta, Ingeniero de Caminos, Canales y Puertos, como Ingeniero Jefe de Sección de la Comisaria de Aguas del Norte de España, y Don Francisco Sainz Alvarez, Ingeniero Técnico de Obras Públicas, afecto al mismo Servicio, procedieron al reconocimiento final de las obras que se mencionan en el encabezamiento, pudiendo comprobar que las mismas se ajustan sensiblemente al proyecto aprobado, con las siguientes modificaciones, todas ellas admisibles:
    a) El estribo de la margen derecha se ha ejecutado de o,6o m. de espesor, según manifiestan, a fin de ocupar menos terrenos. A nuestro juicio puede admitirse esta modificación, ya que no afecte a la estabilidad de la obra.
    b) El muro de la margen izquierda se ha prolongado, de acuerdo con nuestras instrucciones, en cinco metros para encauzar mejor las aguas.
    c) Sobre parte de la zona cubierta se han instalado unas placas onduladas traslucidas sujetas por (?) dificación del condicionado de la resolución, puesto que solo es una obra accesoria para mejor uso de la terraza, cuya demolición no orearla dificultades si surjiera algún perjuicio de terceros.
    Asimismo se ha podido comprobar que la cobertura ocupa una superficie total de 154 m2. que se descomponen en 52 m2. de edificio, 15 m2. de almacen, 69 m2. de terraza cubierta y 18 m2. libres.
    Y para que asi conste y surta los efectos oportunos, se levanta y firma la presente Acta en Zaldivia, a veintiocho de Octubre de mil novecientos setenta y cinco.
    Firmado: Antonio Aguilar y Francisco Sainz Alvarez ‑ Hay un sello en tinta violeta que dice: Comisarla de Aguas del Norte de España ‑ Zona Oriental – Vº. Bº. E1 Comisario Jefe ‑ Firmado: Antonio Dañobeitia Olondris ‑ Hay un sello en tinta violeta que dice: Comisario Jefe de Aguas del Norte de España ‑ Oviedo ‑
    ES COPIA:
    EL COMISARIO JEFE,”
    6 de octubre de 1997
    “JUAN JOSE DELGADO ZARDON, FUNCIONARIO AFECTO A LA CONFEDERACION HIDROGRAFICA DEL NORTE, JEFE DE NEGOCIADO EN LA COMISARIA DE AGUAS DEL ORGANISMO.
    CERTIFICA:
    PRIMERO.‑ Que según consta en el Archivo de la Comisaría de Aguas del Organismo, por O. M. de Obras Públicas de diez (10) de enero de mil novecientos setenta y cinco (1.975), ha sido autorizado D. José M'. Arrese Erausquin, para ejecutar obras de cobertura y canalización de un tramo del arroyo Urtxidi, en el término municipal de Zaldivia (Guipúzcoa), quedando legalizadas las obras de cobertura realizadas sobre parte del cauce y las del edificio construido sobre el mismo y el terreno natural de la margen derecha.
    SEGUNDO.‑ Que examinado los documentos del expediente administrativo de que se trata, no consta el cumplimiento de lo dispuesto en la condición 5ª de la concesión, que obligaba al beneficiario de la misma, a comunicar el comienzo y terminación de los trabajos, a efectos de inspección y reconocimiento final de las obras, con levantamiento de acta, en la que necesariamente, además del cumplimiento de las condiciones y del resultado de las pruebas técnicas efectuadas, se haría constar la superficie ocupada de terrenos de dominio público, expresada en metros cuadrados, a los efectos de determinar el correspondiente canon establecido en la condición 14ª de las impuestas en la concesión.
    <…>
    Oviedo, a seis (6) de octubre de mil novecientos noventa y siete (1.997).”
    Puedes consultar estos documentos digitalizados. Para ello, pulsa sobre los enlaces siguientes:
    20 de octubre de 1975
    Oficio, (98 KB)
    Acta, primera página(104 KB), segunda página (92 KB)
    6 de octubre de 1997
    Certificado, (79 KB)

    2005-09-15

    ¿Construida en terreno municipal?

    Txabola
    y Norte o trasera, limita con terreno concejil, hoy su aditamento.

    Copiamos literalmente de una certificación obtenida en el Registro de la Propiedad de Tolosa:
    “Viene del folio 5 vuelto, del tomo 330 del archivo, libro 9 de Zaldivia. Número de inscripciones, 13ª Herencia.
    Urbana: Casa denominada Inchaurrondo o Inchaurreta número veintiocho de la calle Goenkale de la villa de Zaldivia, hoy número veintiuno de la calle Santa Fé de dicha villa. Consta de piso bajo y desván, hoy pisos bajo, primero y segundo; mide una superficie de veintidós estados, equivalentes a ochenta y cinco centiáreas; y confina por Este o izquierda, con la regata llamada Ursuerreka; Sur, fachada; y Oeste o derecha, con caminos; y Norte o trasera, con terreno concejil, hoy su aditamento. El aditamento de esta casa confina por Norte con terrenos de la villa; Sur, con la misma Inchaurreta o Inchaurrondo, hoy Santa Fé veintiuno; Este, con el rio; y Oeste, con caminos; mide de solar con inclusión de lo que ocupan los vuelos del tejad, cuarenta y tres metros cuadrados. La descripción precedente es la que según el título corresponde en la actualidad a la finca de este número habiéndose descrito nuevamente para su mayor claridad. […]”
    Estamos hablando del edificio Arrese, (Udalerria: ZALDIBIA, Zona: 31, Erref. katastrala: 0801014 Finka: 3133663Q, Santa Fe Kalea, 47). Puedes consultar la información del catastro
    Se nos ocurre una pregunta: ¿También lo que es un aditamento, en su día un almacén adosado al edificio y hoy integrado en él después de la reforma, está construido sobre terreno público? ¿Construido en terreno concejil o, dicho con otras palabras, en terreno público municipal?
    La respuesta la tendremos que buscar en documentos públicos: las escrituras de la casa, por ejemplo.

    Uholdeak, aurreko erabakien ondorio

    uholde01400
    1983.ko abuztuaren 26-an, urak, bidea topatu ezinik, noraino harrotu ziren hormetan ikusten da.


    Uholdeak
    • 1953.erako errekaren estaldura egina zegoen Zubimusun.
    • 1953.ko urrian, Zaldibian uholdeak izan ziren: Iturritzan, esate baterako, etxekoek kontatuta, urei lehenengo pisura heltzeko eskaileraren maila bat faltatu zitzaien.
    • 1955.otsailaren 16-an, jabari publikoaren lurraldeak erabiltzeko baimenaren eskaera, Jose Maria Arrese Erauskinek bultzatua, Ur Zerbitzuen Zuzendaritzak jasotzen du. Prozesu honetatik, Arrese etxea berreraikita izango da, bere lur azalaren heren bat erreka gainena eraikiz.
    • 1970.ko apirilaren 22-an, berriro Jose Maria Arrese Erauskinek bultzatua, ubidearen estaldura berria eta ibai hertzearen aldaketarako txostenaren informazio publikorako epea zabaltzen da. Prozesu honetatik, Arreseneko terraza eraikitzen da.


    • 1983.ko abuztuaren 26-an, Zaldibian berriro uholdeak izan ziren. Orduan ere ura ia lehengo pisuraino iritsi zen.
    Azalpen hauekin, iritzia eman baino gehiago datuak azaltzea nahiago izan dugu irakurleak berak, hala nahita, datu hauetatik hausnarketaren bat aterako duelakoan.
    Interes pribatuak babesteagatik, orain arteko egoera kritikoa zen. Horren adierazle
    "Amundarain eta Urtxubi ibaien bideratzeko lanak" txostenaren gehigarrian aipatzen dena:
    “AVENIDA EXTRARDINARIA (Caudal de diseño)
    El trama del Urtxubi circula en régimen supercrítico, de nuevo por las pendientes elevadas del mismo, el resalto se produce antes de llegar a la zona del Arrese que ya no tiene capacidad para absorber todo el caudal.
    Con este caudal se producen desbordamientos a ambos mágenes poco después de la casa Vikario.
    <…>
    La única salida que le queda al desbordarse ene l Arrese es salir por encima de la cobertura que tiene una anchura de cinco metros, la lámina (de agua) en este punto está dos metros por encima de la rasante por lo que la inundación resulta muy peligrosa.
    Una vez atravesado este punto crítico el agua se expande volviendo al cauce y bajando por la calle principal de Zaldibia inundando el mismo.”
    Proyecto de defensa contra inundaciones y encauzamiento de los ríos Amundarain y Urtxubi en Zaldibia-Gipuzkoa.- Anejo nº 4, página 42.


    uholde04400